September 2006
M T W T F S S
« Jul   Oct »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

Si Butoyzki


butoy zki(b-tyz-k)
n. [Malay > butoy + zki]

  • disi-nwebe anyos.
  • e studyante at nangungulila.
  • kambal-diwa ng kape at alak
  • tam bucho

    • Kodakan

    Mga Bilang

    This site has received
    web tracker
    unique visits.

    Subscribe

    Technorati
    Bloglines

    Message Board

    butoyzki:

    blurbs of time forgotten.. haha!

    munds:

    BUTOYZ! hahaha finally i was able to lurk into your site still reading your blurbs.

    rey:

    ano ung exchange link?

    rey:

    eto, ina-agiw… hehe. katamad eh.

    acee:

    ei, rey! what happened sa blog mo?

    butoyzki:

    patay na blog.. tsk tsk!

    jogasaurus:

    sigurado kang disi-nwebe anyos ka lang? ang utak mo pwede na pumasa sa isang taong matagal nang nanahan sa mundo ni Sabel…hmmm

    rey:

    hey ho! it’s not what you’re thinking..

    decci:

    A is for APPLE??? hmmm…

    kirk:

    gayan ng sabi ko i’ll the old skin… haha! ok na na yung blog sa firefox, divisions lang talaga problem ko, salamat potengena nagkaBUG ALERT sa lahat ng myfilehut accounts, buti nasolusyunan ko….

    butoyzki:

    acee: how’s the fishes tuggin’ on the your line?

    butoyzki:

    kirk: yup, been mobile blogging for a while eh.

    acee:

    it’s high time i read your bloggie. hehe! deym, i miss you guys.

    decci:

    hanggang kelan k magso-soul searching??

    kirk:

    bago na pala ang iyong tahanan? wala man lang party…

    butoyzki:

    haha, kelan naman nabuhay ‘to?

    decci:

    kumusta naman? miss na misssh na kita, ate…

    mon:

    aba’t buhay na pala ulit ang blog mo.. ^__^

    butoyzki:

    huh? i don’t get it?

    dek:

    rey.. san ka tumae?..

    Leave a message ▼
    "Human beings are not born once and for all on the day their mothers give birth to them, but life obliges them over and over again to give birth to themselves." - Gabo

    Isang Libo’t Isang Gabi

    Thursday, September 28, 2006

    Huminto kami sa bahay, sa tawag ng isang pabor. Kung anong naisip niya at bakit ay hindi ko lubos mahabi. Ang inakala kong payak at napakalayong posibilidad ay biglaang sumabog, tila'y isang araw na ginapos ang gabi. Gayun nga at nangyari ang mangyayari, kabila ng makailang ulit na pag-aalinlangan. Pero, sino nga ba ang tatanggi gayung minsan at minsan lamang ito darating. Unti-unti, ay isang pagtalakay sa kung sino at sino pa nga ba ang kabilang sa kanyang mumunting pelikula. Makaraan ay ang pahirapang pag-uwi, ang tipong madalang na pagparoo't-parito ng masasakyan. Hindi ko na batid kung saang lupalop siya nakarating. Mahirap kimkimin, kung sakali mang aking ipagsabi, daan-daan ang aking gagalitin sa isang libo't isang gabi.

    Posted by butoyzki at 9:43 PM | permalink

    Previous Comments

    anu yan??

    Posted by heartbreaker at January 3, 2009, 10:15 am

    sikretong malupet! hehe!

    Posted by butoyzki at January 20, 2009, 11:01 am

    it is only your story?

    Posted by jeff at January 18, 2010, 11:15 am

    yes, why?

    Posted by butoyzki at January 19, 2010, 2:08 pm

    i thought it is a long story. . but it’s ok!

    Posted by jeff at January 22, 2010, 10:12 am

    Add a comment